Photoshop – podstawy użycia funkcji pattern

Photoshop – podstawy użycia funkcji pattern

Widzieliście kiedyś różne ciekawe wzorki, czasem przypominające tapetę, ale zawsze o regularnym schemacie? To właśnie tytułowe patterny, charakteryzują się zdecydowaną prostotą obsługi i pozwalają znacznie zaoszczędzić czas. Jednak najlepszą sytuacją jest taka, w której sami potrafimy stworzyć pattern zgodny z naszą wizją. W celach demonstracyjnych użyjemy darmowego pattern’a ze strony brusheezy.com. Zapraszam do lektury!

W zależności od witryny patterny są dostępne jako zwykłe obrazki lub pliki z rozszerzeniem .pat, które z kolei są dodawane do bazy Photoshopa od razu po dwukrotnym kliknięciu na plik. Aby dodać te pierwszego typu nie trzeba dużo więcej wysiłku. Wystarczy otworzyć pobrany obrazek (nasz przyszły pattern), z menu Edit wybrać Define pattern i gotowe. W ten sam sposób możemy tworzyć również własne wzory. Nie należy zrażać się pierwszymi próbami, ponieważ wystarczy nieco poznać to narzędzie aby skutecznie z niego korzystać.  Nasz nowy pattern jest w tym samym miejscu, jak po otworzeniu pliku .pat – w menu efektów Photoshopa. Aby do niego dotrzeć musimy utworzyć warstwę ponad zablokowanym tłem (kłódka), kliknąć na nią prawym przyciskiem myszy oraz wybrać pozycję Blending options. Następnie Pattern overlay i jesteśmy na miejscu. W tym miejscu możemy wybrać z rozwijalnego menu dodany wcześniej wzór i użyć go w swojej pracy.

Teraz czas na kilka słów o sposobach dopasowania wzoru. Możemy zmienić  opacity czyli jego krycie oraz scale czyli nagromadzenie elementów na naszym obszarze roboczym poprzez zmianę ich wielkości. Poza tym mając otwarte menu edycji wzoru – możemy złapać go na obszarze roboczym i dowolnie przeciągać w celu odszukania najkorzystniejszego ustawienia. Pomocna w tym celu jest opcja Snap to Origin w połączeniu z Link with Layer. Połączenie to pozwala tak ustawić wzór, aby „zaczynał się” na elemencie widocznym na warstwie. Odznaczenie drugiej opcji i ponowne kliknięcie Link with layer  spowoduje dosowanie do całego obszaru roboczego. Dodatkową opcją jest zmiana trybu mieszania warstwy w celu lepszego połączenia naszego wzoru z tłem – na przykład przy użyciu trybu multiply.

Oto przykład przed i po użyciu trybu multiply (oraz zmniejszeniu krycia pierwszego wzoru, żeby nie „gryzły” się aż tak bardzo).

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *